Thursday, June 30, 2016

လား႐ႈိးၿမိဳ႕နယ္တြင္ ဖမ္းဆီးခံရြာသားမ်ား၏ အေလာင္းမ်ား တူးေဖာ္ေတြ႔ရွိ

နန္းျမနဒီ - DVB 30 June 2016

ရွမ္းျပည္ေျမာက္ပိုင္း လား႐ႈိးၿမိဳ႕နယ္ မိုင္းေယာ္တိုက္နယ္ထဲမွာ သတ္ျဖတ္ၿပီးေျမျမႇဳပ္ခံထားရတဲ့ ရြာသား ၅ ေယာက္ရဲ႕ အေလာင္းေတြ ေတြ႔ရွိခဲ့တယ္လို႔ ေဒသခံေတြက ေျပာပါတယ္။

ေသဆုံးသူရြာသား ၅ ဦးဟာ ၿပီးခဲ့တဲ့ ဇြန္လ ၂၅ ရက္ေန႔က ျမန္မာ့တပ္မေတာ္စစ္ေၾကာင္းက ဖမ္းဆီးေခၚေဆာင္ခံရသူေတြျဖစ္ၿပီး ပေလာင္နဲ႔ရွမ္းလူမ်ဳိးေတြျဖစ္ၾကတယ္လို႔ ရြာသားေတြက တညီတညြတ္တည္း ေျပာဆိုၾကပါတယ္။

ဇြန္လ ၂၉ ရက္ေန႔မွာေတာ့ မိသားစု၀င္ေတြက ေျမျမႇဳပ္ထားတဲ့ အေလာင္းေတြကို ျပန္လည္တူးေဖာ္ေတြ႔ရွိခဲ့တာ ျဖစ္ပါတယ္။

ကိုယ္တိုင္ေရာက္ရွိသတင္းယူေနတဲ့ ဒီဗြီဘီသတင္းေထာက္ ခြန္ေဇာ္ဦးက အေလာင္းေတြ ျမင္ေတြ႔ရပုံကို အခုလုိေျပာပါတယ္။

သူက “လား႐ႈိးကေန မိုင္းေယာ္သြားရင္ မိုင္းေယာ္ အ၀င္ဆိုင္းဘုတ္မေရာက္ခင္ တမိုင္ေလာက္ အကြာရဲ႕ လမ္းေဘးမွာ ေပ ၂၀ ေလာက္အကြာက ေရေျမာင္းထဲမွာက အမ်ဳိးသား အေလာင္းနဲ႔ အမ်ဳိးသမီးအေလာငး္ တေလာငး္စီေပါ့ေနာ္၊ အဲဒီဟာက်ေတာ့ က်ေနာ္တို႔က မေဖာ္ေတာ့ဘူး ေပါ့ေနာ္ အရမ္းနံလို႔ဆိုၿပီးမွ ေရေျမာင္းထဲကဟာနဲ႔ သူမ်ားလာဖို႔သြားတယ္။ အဲဒီ အေလာင္းေတြကို နည္းနည္းေက်ာ္သြားၿပီးတဲ့အခါက်ေတာ့ ေျပာင္းျခံရွိတယ္ေလ။ အဲဒီ ေျပာင္းျခံရဲ႕ ေတာင္ကုန္းေပၚမွာက်ေတာ့ ၂ ေယာက္တက်င္း၊ ၃ ေယာက္ တက်င္းျမႇဳပ္ထားတယ္။ အဲဒါေတြ ေဖာ္ေတြ႔တယ္။ အဲဒီအေလာင္းငါးေလာင္းမွာ တခ်ဳိ႔က ေျပာက္က်ားေဘာင္းဘီ၀တ္ ထားတယ္။ တခ်ဳိ႔က စစ္စိမ္းေရာင္ ၀တ္ထားတယ္။ ရြာသားေတြ ေျပာတာေတာ့ ဖမ္းသြားတုန္းက အရပ္၀တ္နဲ႔ပဲျဖစ္တယ္လို႔ ေျပာၾကတယ္။” လို႔ ေျပာပါတယ္။

မ်က္ျမင္တဦးျဖစ္တဲ့ မိုင္းေယာ္ရြာသား စိုင္းလြိဳင္ဖက ေျမျမွဳပ္ခံရတဲ့ ရြာသားေတြဟာ မိုင္းေယာ္ ေက်းရြာအုပ္စု မန္႔ကစ္ရြာက ၃ ဦး နဲ႔ မန္႔တပ္ရြာက ၂ ဦး (ပေလာင္ရြာသား ၃ ဦး နဲ႔ ရွမ္းရြာသား ၂ ဦး) တို႔ျဖစ္တယ္လို႔ ဒီဗြီဘီကို ေျပာပါတယ္။

“၂၅ ရက္ေန႔ မြန္းလြဲ တစ္နာရီခြဲေလာက္က ရြာသားေတြ ေျပာင္းဖူးခင္းမွာ ေပါင္းသင္ေနတုန္း တပ္မေတာ္စစ္ေၾကာင္း၀င္လာတယ္၊ သူတို႔ လမ္းေဘးမွာခနနားတယ္၊ ၿပီးေတာ့ လမ္းေပၚျဖတ္ သြားတဲ့ ဆိုင္ကယ္ေတြကားေတြ တားၿပီးစစ္ေမးတယ္။ အဲဒီမွာ ဆိုင္ကယ္တစ္စီးက မရပ္ဘဲ ျဖတ္ေမာင္းတယ္။ စစ္တပ္က ေသနတ္တစ္ခ်က္ ၂ ခ်က္ ပစ္ေဖာက္တယ္၊ ဆိုင္ကယ္လဲသြား တယ္။ ေသနတ္သံထြက္ေတာ့ စစ္ေၾကာင္းကရွည္ေတာ့ အေနာက္က တက္လာတဲ့ စစ္သားေတြ က တိုက္ပြဲျဖစ္တယ္ထင္ၿပီး ေသနတ္ေတြပစ္ၿပီး တက္လာတယ္။ ဆိုင္ကယ္ေပၚက လူ ၂ ေယာက္လည္း ေသနတ္ထိတယ္။ ရြာသားေတြလည္း ထြက္ေျပး၊ တခ်ိဳ႔က ၀ပ္ေနၾကတယ္။ နာရီ၀က္ေလာက္ ေသနတ္သံေတြဆူညံၿပီး ၿငိမ္သြားေတာ့ စစ္ေၾကာင္းက ယာခင္းထဲက ရြာသား ၅၀ ေလာက္ကို အကုန္ေခၚစစ္တယ္။ လက္နက္ကိုင္အဖြဲ႔အေၾကာင္း ေမးတယ္။ ေနာက္ၿပီး လူငယ္ ၅ ေယာက္ကို ဖမ္းေခၚသြားတယ္။ မေန႔က အဲဒီမွာ စစ္တပ္ မရွိေတာ့ဘူးဆိုလို႔ မိသားစု ေတြက သြားရွာတာ အေလာင္းေတြကို ေျမျမႇဳပ္ထားတာ ေတြ႔တယ္။ ၃ ေယာက္က တက်င္း၊ ႏွစ္ေယာက္က တစ္က်င္း၊ တခ်ဳိ႔ကို စစ္၀တ္စံု ၀တ္ေပးထားတယ္။ သူတို႔ မိဘေတြကေတာ့ သူတို႔သားက ယာခင္းသြားတုန္းက ၀တ္သြားတဲ့ အက်ႌေတြမဟုတ္ဘူးလို႔ ေျပာတယ္။”

အခင္းျဖစ္တဲ့ေဒသမွာ လက္နက္ကိုင္အဖြဲ႔ေတြအျဖစ္ မန္ပန္ျပည္သူူ႔စစ္နဲ႔ ျပည္သူ႔ရဲတပ္ဖြဲ႔ပဲ ရွိၿပီး တိုက္ပြဲလည္း မျဖစ္ပါဘဲနဲ႔ ရြာသားေတြ ဖမ္းဆီးခံရ၊ အသတ္ခံရတဲ့ေပၚ နားမလည္ႏိုင္ေၾကာင္း၊ အေလာင္းေဖာ္ထုတ္ေတြ႔ရွိခ်ိန္အထိ ဘယ္အာဏာပိုင္ေတြကမွ လာေရာက္ၾကည့္႐ႈစစ္ေဆးတာ မရွိေသးဘူးလို႔ ေျပာပါတယ္။

ဒီလူေတြကို ဖမ္းဆီးသြားကတည္းက မိသားစုေတြက ျပန္လည္လႊတ္ေပးဖို႔ တပ္မေတာ္တပ္ဖြဲ႔ ေတြထံ သြားေရာက္ေတာင္းဆုိရာမွာ ျပန္လည္လႊတ္ေပးလိုက္ၿပီလို႔ ျပန္ေျပာေၾကာင္း၊ ဒါေပမယ့္ ရြာကိုေရာက္မလာတဲ့အတြက္ တပ္စခန္း ထြက္ခြာခ်ိန္မွာ လိုက္လံရွာေဖြရွာမွာ ေျမျမႇဳပ္ထားတဲ့ အေလာငး္ေတြကို ေတြ႔ရွိခဲ့တာျဖစ္ေၾကာင္း ရြာသားေတြေျပာဆုိခ်က္အရ သိရပါတယ္။

ဒီဗြီဘီက သီးျခားအတည္မျပဳႏုိင္ေပမယ့္ ရြာသားေတြအၾကား ေျပာဆိုေနၾကတာကေတာ့ အဲဒီေဒသမွာ လာေရာက္လႈပ္ရွားတဲ့တပ္ဟာ ခမရ ၃၆၂ က ျဖစ္တယ္လို႔ ဆိုပါတယ္။

မိုင္းေယာ္ရြာသူတဦးကလည္း ေသဆံုးသူ မိသားစုေတြရဲ႕ အေျခအေနကို အခုလိုေျပာျပပါတယ္။

“သူတို႔က ဘာမွမရွိဘူး။ သူမ်ားေျပာင္းဖူးျခံကို ေန႔စားနဲ႔ သြားေပါက္စားေနၾကတာ၊ ေသတဲ့ ပေလာင္လူငယ္ေတြက ဗမာစကားလည္း မေျပာတတ္၊ ရွမ္းစကားလည္းမတတ္၊ မိန္းမနဲ႔ ကေလးရွိတယ္။ ကေလးက ငယ္ငယ္ေလးေတြ၊ သူတို႔မိန္းမေရာ အေမေတြေရာ အိမ္ေရွ႕တံခါး ေပါက္မွာ ထိုင္ၿပီးငိုေနၾကတယ္။ သိပ္သနားစရာေကာင္းတယ္” လို႔ ေျပာပါတယ္။

လား႐ႈိးၿမိဳ႕နယ္ ရွမ္းတိုင္းရင္းသားမ်ားဒီမိုကေရစီအဖြဲ႔ခ်ဳပ္ အမ်ိဳးသားလႊတ္ေတာ္အမတ္ ဦးစိုင္း၀မ္း လိုင္းကေတာ့ အစိုးရက ၿငိမ္းခ်မ္းေရးတည္ေဆာက္ဖို႔ ႀကိဳးစားေနခ်ိန္ ခုလိုျဖစ္ပ်က္သြားတာ အင္မတန္စိုးရိမ္စရာေကာင္းတယ္လို႔ ဒီဗြီဘီကို ေျပာပါတယ္။

“က်ေနာ္တို႔ ပါတီ၀င္ေတြနဲ႔အတူ ဒီေန႔ဘဲ အေလာင္းေဖာ္တဲ့ေနရာကေန ရြာကသုႆန္မွာ သြား သျဂိဳဟ္တဲ့အထိ လိုက္လံ ပို႔ေဆာင္ခဲ့ပါတယ္၊ ေသဆံုးသူရဲ႔ မိဘေတြ၊ မိသားစု၀င္ေတြကိုေတြ ႔ေတာ့ ေတာ္ေတာ္ဘဲစိတ္မေကာင္းျဖစ္ရတယ္၊ ေျပာခ်င္တာကေတာ့ သူတို႔အတြက္တရားမွ်တမွဳ ျဖစ္ေစခ်င္တယ္၊ တရားဥပေဒနဲ႔အညီ ေဆာင္ရြက္ေပးေစခ်င္တယ္၊ ျပစ္မွဳက်ဴးလြန္တဲ့သူေတြကို ဖမ္းဆီးအေရးယူသင့္တယ္၊ အခုေတာ့ ဘယ္သူမွ ဘာမွမသိဘဲသတ္ျဖတ္သြားတယ္ဆိုေတာ့ ဒါလံုး၀ မျဖစ္သင့္တဲ့ကိစၥပါ၊ တိုင္းျပည္ကလည္း ၿငိမ္းခ်မ္းေရးကိစၥကို အေရးတႀကီးေဖာ္ေဆာင္ေန တဲ့အခ်ိန္လည္းျဖစ္တယ္။ ဒါ အင္မတန္မွစိုးရိမ္စရာေကာင္းတဲ့ အေျခအေနျဖစ္ပါ တယ္ခင္ဗ်။”
သူတို႔ပါတီအေနနဲ႔ ဘယ္လိုကူညီေဆာင္ရြက္ေပးႏိုင္မလဲဆိုတာကေတာ့ မိသားစု၀င္ေတြနဲ႔အတူ တိုင္ပင္ရဦးမွာျဖစ္ေၾကာင္း၊ ေလာေလာဆယ္ ပူေဆြးေနတဲ့အတြက္ ဘာမွမေဆြးေႏြးရေသးဘူး လို႔ ေျပာပါတယ္။
- လား႐ႈိးၿမိဳ႕နယ္တြင္ ဖမ္းဆီးခံရြာသားမ်ား၏ အေလာင္းမ်ား တူးေဖာ္ေတြ႔ရွိ click

အျပည့္အစံုသို႕...

Wednesday, June 29, 2016

Facebook မွာ ဖတ္ရႈရတဲ့ ေရာင္စံုကာတြန္းမ်ား (၂၉ ဇြန္ ၂၀၁၆)

အျပည့္အစံုသို႕...

ေနာက္ဆံုးရ ျမန္မာသတင္းမ်ား

ေနာက္ဆံုးရ ျမန္မာသတင္းမ်ားအား
ပံုေပၚ ကလစ္၍ ဖတ္ရႈပါ။

အျပည့္အစံုသို႕...

ျပည္သူ႔အတြက္ ''ျပည္သူ႔ဟစ္တိုင္''

စည္းကမ္းခ်က္မ်ား ။ ။ မည္သူမဆို ဤ "ျပည္သူ႔ဟစ္တိုင္'' တြင္ ျမန္မာ့ဒီမိုကေရစီေရးလႈပ္ရွားမႈကို အေထာက္အကူျဖစ္ေစမည့္ ေထာက္ျပ ေ၀ဖန္ သံုးသပ္ခ်က္မ်ားကို လာေရာက္ ေရးသားရင္ဖြင့္ႏိုင္ပါသည္။ လြတ္လပ္စြာ ေရးသားခြင့္ကို အလြဲသံုးစားျပဳ၍ ရင့္သီးရိုင္းစိုင္း ရုန္႔ရင္းၾကမ္းတမ္းစြာ ေရးသားျခင္း၊ ညစ္ညမ္းစြာ ဆဲဆိုေရးသားျခင္း၊ ပုဂၢိဳလ္ေရး ထိခိုက္နစ္နာမႈရွိေစရန္ တိုက္ခိုက္ေရးသားျခင္း၊ အမ်ားျပည္သူ ဖတ္ ၾကည့္ နားဆင္ရန္ မသင့္ေလ်ာ္သည့္ link မ်ား လာထည့္ျခင္း၊ လူမ်ဳိးေရး ဘာသာေရး အစြန္းေရာက္စြာ လံႈ႔ေဆာ္သည့္ အေရးအသားမ်ား ေရးသားျခင္း၊ လူမ်ဳိးေရး ဘာသာေရး အစြန္းေရာက္စြာ လံႈ႔ေဆာ္သည့္ link မ်ား လာထည့္ျခင္းမ်ားကို လံုး၀ ခြင့္မျပဳပါ။ ေတြ႔ရွိပါက သက္ဆိုင္ရာ စာသားမ်ား၊ link မ်ားကို ပယ္ဖ်က္ျခင္း၊ IP Address မ်ားကို ပိတ္ပင္ျခင္းမ်ားျဖင့္ အေရးယူမႈ ျပဳလုပ္ပါမည္။ အေရးယူခံရမႈမ်ားအတြက္ ေျဖရွင္းခ်က္ေပးမည္မဟုတ္ပါ။ အခါအားေလ်ာ္စြာ စည္းကမ္းခ်က္အသစ္မ်ားကို ထပ္မံထုတ္ျပန္ပါမည္။ (မိမိ ရင္ဖြင့္ခ်င္သည္မ်ားကို ေရးသားၿပီးပါက Post ကို ႏွိပ္ၿပီးလွ်င္ Refresh လုပ္၍ ဖတ္ရႈပါ။)

အျပည့္အစံုသို႕...

Sunday, June 26, 2016

အဘဦးေဂ်ာ္ဂ်ီ

အဘဦးေဂ်ာ္ဂ်ီ

အဘ အသက္က ၈၅ ႏွစ္ေက်ာ္ၿပီ။ ဒီအသက္ ဒီအရြယ္အထိ ဆိုကၠားနင္းစားတုန္း ...။ က်ေနာ္ သြားစရာရွိရင္ အျမဲအားေပးေနက် ဆိုကၠားဆရာႀကီးေပါ့။

အဘက က်ေနာ္တို႔ျခံေဘးက စက္ဘီးျပင္ဆိုင္နားမွာ မနက္ပိုင္းဆို အျမဲ ဂိတ္လာထိုးတယ္။ က်ေနာ္ သြားစရာရွိရင္ အိမ္ေနာက္ဘက္ကို ထြက္၊ ျခံစည္းရိုး အုတ္တံတိုင္းနား ကပ္ၿပီး ''အဘ ... အဘ'' လို႔ ႏွစ္ခါေလာက္ ခပ္က်ယ္က်ယ္ ေအာ္လိုက္ရင္ သိပ္မၾကာဘူး၊ အိမ္ေရွ႕ကို အဘ ေရာက္လာတယ္။

တကယ္ေတာ့ အသက္ ၈၅ ႏွစ္ေက်ာ္အရြယ္ အဘိုးႀကီးတေယာက္ နင္းပို႔တဲ့ ဆိုကၠားကို က်ေနာ္ မစီးခ်င္ပါဘူး၊ စီးလည္းမစီးရက္ပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ ဒီအသက္အရြယ္အထိ ဆိုကၠားနင္းစားေနတဲ့ အဘရဲ႕ ကိုယ့္အားကိုယ္ကိုး အသက္ေမြး၀မ္းေက်ာင္းလိုတဲ့ စိတ္ဓာတ္ကို ေလးစားဂုဏ္ျပဳတဲ့အေနနဲ႔ က်ေနာ္ အားေပးစီးနင္းျခင္းျဖစ္ပါတယ္။

ဒါေပမယ့္ အဘ နင္းပို႔တာကို လူကိုယ္တိုင္ လိုက္ပါၿပီး စီးခဲပါတယ္။ အိမ္နဲ႔ နည္းနည္းေ၀းတဲ့ စာတိုက္လိုေနရာမ်ဳိးကို တယ္လီဖုန္းေဘလ္ သြားေဆာင္တဲ့အခါမ်ဳိးသာ တလတခါေလာက္ အဘ နင္းပို႔တာကို ကိုယ္တိုင္လိုက္ပါၿပီး စီးျဖစ္ပါတယ္။

အဲဒီအခါမ်ဳိးမွာ အဘကို အားေပးခ်င္စိတ္နဲ႔သာ လိုက္ပါစီးနင္းရတယ္၊ ကားေတြ တ၀ီ၀ီ ျဖတ္ေမာင္းေနတဲ့ ရန္ကုန္-မႏၱေလး အေ၀းေျပးလမ္းမကို ျဖတ္ကူးရင္ လမ္းရွင္းမရွင္း အဘကို ကူၾကည့္ေပးရင္း က်ေနာ့္မွာ ရင္တထိတ္ထိတ္ အသည္းတယားယား ...။ မီးရထားလမ္းနားက ကုန္းအတက္လိုေနရာကို လွမ္းျမင္တဲ့အခါ ''အဘ က်ေနာ္ ဆင္းေလွ်ာက္ေပးရမလား'' လို႔ က်ေနာ္က အေမး … အဘက ''ဘာလို႔ ဆင္းရမွာလဲ ... အသာထိုင္ေန'' လို႔ မာနသံနဲ႔ ေျပာရင္ က်ေနာ့္မွာ အားတံု႔အားနာ ...။ နည္းနည္းမတ္စျပဳလာတဲ့ ေနရာေရာက္လို႔ မေနတတ္တဲ့အဆံုး ''အဘ ... ေန ေန .. က်ေနာ္ အေပၚေရာက္တဲ့အထိ ဆင္းေလွ်ာက္ေပးမယ္'' လို႔ ေျပာၿပီး အတင္းဆင္းမယ့္ဟန္ျပဳမွ အဘက ရပ္ေပးတာ ...။

အဘကို အျမဲလိုလို ျမင္ေတြ႔ရပံုက ဆိုကၠားဆရာေတြ ေဆာင္းေလ့ရွိတဲ့ ေဟာင္းႏြမ္းေနတဲ့ ၀ါးဦးထုပ္ရယ္၊ ဖားဥစြဲေနတဲ့ အက်ီလက္ျပတ္အျဖဴရယ္၊ ပါးလွပ္ၿပီး အေရာင္လြင့္ေနတဲ့ ပေလကပ္လံုခ်ည္ နီညိဳေရာင္ရယ္ ...။

တခါမွာ လူကိုယ္တိုင္ ထိုင္စီးလာရင္း ''အဘ ... အဘ ၀တ္ဖို႔ က်ေနာ္ ေပးထားတဲ့ အကၤ်ီနဲ႔ပုဆိုး အဘ ဘာလို႔ မ၀တ္တာလဲ။ အဘကို ျမင္လိုက္ရင္ တခါလာလည္း ဒီအကၤ်ီနဲ႔ ဒီပုဆိုးပဲ'' လို႔ ေမးေျပာေလးေျပာမိေတာ့ အဘက ''ဆိုကၠားသမားဆိုတာ ဆိုကၠားသမားရုပ္ေပါက္ေအာင္ ေနရတယ္ င့ါေျမးရဲ႕၊ သစ္သစ္လြင္လြင္ ၀တ္စားၿပီး ဆိုကၠားသမားရုပ္မေပါက္ရင္ ဘယ္သူက ငွားစီးမလဲ'' လို႔ ျပန္ေျပာေတာ့ က်ေနာ္ အသံတိတ္သြားခဲ့ရတယ္။

ႏွစ္ရွည္လမ်ား ေနပူစပ္ခါးထဲ ဆိုကၠားနင္းစားလာလို႔ထင့္၊ အဘရဲ႕အသားအရည္က ေနပူအၾကာႀကီးလွန္းထားတဲ့ အမဲေျခာက္ရဲ႕အေရာင္မ်ဳိး ...။ ဒါေပမယ့္ အဘက ပါ၀ါမ်က္မွန္ မလိုဘဲ ေနပူရင္ လည္ပင္းမွာ ႀကိဳးနဲ႔ သိုင္းလြယ္ထားတဲ့ ေနကာမ်က္မွန္အမဲႀကီး တပ္ၿပီး နင္းေလ့ရွိတယ္။

လူကိုယ္တိုင္ လိုက္ပါစီးနင္းျဖစ္တဲ့ အေခါက္ေတြဆို အဘနဲ႔ က်ေနာ္ ဟိုဟိုဒီဒီ ေျပာျဖစ္ၾကရင္း အဘအေၾကာင္းေတြ ပိုသိလာရတယ္။ အဘက အဘိုးႀကီးအဘြားႀကီး ႏွစ္ေယာက္တည္းေနတာ။ အဘြားက အဘထက္ တႏွစ္ပဲ ငယ္ၿပီး အိမ္မွာပဲေနတယ္။ ဒါေပမယ့္ အဘြားနဲ႔က ဒုတိယအိမ္ေထာင္။ ပထမအိမ္ေထာင္နဲ႔ သားႏွစ္ေယာက္ရွိၿပီး သားေတြက ကခ်င္ျပည္နယ္ဘက္မွာေနတယ္။ မလာတာ၊ မေတြ႔တာ ႏွစ္အေတာ္ၾကာၿပီလို႔ အဘ ေျပာတယ္။ ဆိုကၠားမနင္းခင္ ငယ္စဥ္က အေ၀းေျပးကုန္ကားေမာင္းတယ္လို႔ သိရတယ္။

တခါသားမွာ “အိမ္က အဘြားေကာ က်န္းမာေရးေကာင္းလား အဘ” လို႔ က်ေနာ္ ေမးေတာ့ အဘက “ေကာင္းတယ္၊ မင့္အဘြားက အသက္သာ ၈၄ ႏွစ္ထဲမွာ ဆံပင္တေခ်ာင္း မျဖဴဘူး” လို႔ ေျပာၿပီး ဆိုကၠားနင္းရင္း အဘ ၾကည္ႏူးျပံဳးေလးျပံဳးေနတယ္။

“အဘတို႔ႏွစ္ေယာက္ တေန႔ စားစရိတ္ ဘယ္ေလာက္ကုန္လဲ” လို႔ က်ေနာ္ ေမးေတာ့ အဘက “ေထာင့္ငါးရာ ႏွစ္ေထာင္ေလာက္ေတာ့ ကုန္တာေပါ့ ငါ့ေျမးရာ” လို႔ ေျဖတယ္။

“တရက္ ဆိုကၠားနင္းလို႔ရတဲ့ ၀င္ေငြနဲ႔ အဘတို႔ႏွစ္ေယာက္ စားလို႔ေလာက္လား အဘ” လို႔ က်ေနာ္ ဆက္ေမးေတာ့ အဘက “ေလာက္ပါတယ္။ အဘက ဆိုကၠားနင္းတာ ၃၈ ႏွစ္ရွိၿပီဆိုေတာ့ ပံုမွန္ေဖာက္သည္ေလးေတြ ရွိတယ္။ တေန႔ သံုးေထာင္ေလာက္ေတာ့ ၀င္ပါတယ္။ အဘတို႔ႏွစ္ေယာက္က သူမ်ားေတြလို ေဆာင့္ႂကြားႂကြားမေနေတာ့ ေလာက္တာေပါ့ ငါ့ေျမးရာ” လို႔ ရယ္ရင္းေျဖေတာ့ အဘ ေျပာတဲ့ ‘ေဆာင့္ႂကြားႂကြား’ ဆိုတဲ့ အသံုးအႏႈန္းကို သေဘာက်ၿပီး က်ေနာ္ပါ အဘနဲ႔အတူ လိုက္ၿပီး ရယ္မိတယ္။

“ဒီၿမိဳ႕မွာ ဘိုးဘြားရိပ္သာ ရွိတာပဲ၊ အဘတို႔ႏွစ္ေယာက္ သားေထာက္သမီးခံမွ မရွိတာ၊ အဘတို႔ ေနမယ္ဆို ဟိုက လက္ခံမွာပါ” လို႔ က်ေနာ္ အၾကံျပဳမိေတာ့ “အဘတို႔ႏွစ္ေယာက္ကို ေခၚတယ္၊ အဘတို႔က မသြားတာ၊ ဟိုမွာက သူ႔စည္းသူ႔ကမ္းနဲ႔ ေနရမွာဆိုေတာ့ အဘတို႔ ေနတတ္မွာမဟုတ္ဘူး၊ ၿပီးေတာ့ အဘက အလုပ္မလုပ္ရရင္လည္း မေနတတ္ဘူး ငါ့ေျမးရ၊ အဲေတာ့ ဘာမွမလုပ္ႏိုင္တဲ့အခါက်မွပဲ သြားေနေတာ့မယ္ စိတ္ကူးတယ္။ အခုက အဘတို႔ ႏွစ္ေယာက္တည္း ဘာအပူအပင္မွမရွိဘူး၊ ေအးခ်မ္းတယ္” လို႔ ေျပာၿပီး အဘ ရယ္ေနတယ္။

မ်ားေသာအားျဖင့္ ပစၥည္း၀ယ္တာရယ္၊ က်ေနာ္ ႀကိဳက္တဲ့ ခ်စ္တီးပဲဟင္း ၀ယ္တာမ်ဳိးရယ္ဆို လူကိုယ္တိုင္ မလိုက္ေတာ့ဘဲ အဘကိုပဲ ၀ယ္မယ့္ပစၥည္းဖိုး က်သင့္ေငြ ေပးၿပီး လႊတ္ေလ့ရွိတယ္။

အဲသလို အဘနဲ႔ ရင္းႏွီးခဲ့တာ တႏွစ္နီးပါး ၾကာတဲ့အထိ အဘနာမည္ကို က်ေနာ္ မေမးမိခဲ့ဘူး။ “အဘ အဘ” နဲ႔ပဲ ႏႈတ္က်ဳိးေနခဲ့တယ္။

တရက္မွာေတာ့ က်ေနာ္ မွာတဲ့ ခ်စ္တီးပဲဟင္းခ်ဳိင့္ေလး လာေပးရင္း အဘက “ငါ့ေျမး အဘနာမည္လည္း မွတ္ထားဦး၊ အဘနာမည္က ဦးေဂ်ာ္ဂ်ီ၊ အဘက နားနည္းနည္းေလးတယ္၊ ေနာက္ဆိုရင္ ဦးေဂ်ာ္ဂ်ီလို႔သာ လွမ္းေအာ္လိုက္” လို႔ စိတ္လိုလက္ရ ျပံဳးၿပီး ေျပာတယ္။

က်ေနာ္က “အဘနာမည္က ဦးေဂ်ာ္ဂ်ီဆိုေတာ့ အထူးအဆန္းပါလား” လို႔ ေမးခြန္းထုတ္မိေတာ့ “အဘက မႏၱေလး ဖာသာလဖုန္း မိဘမဲ့ကေလးမ်ားေက်ာင္းထြက္ကြ၊ ေက်ာင္းနာမည္ ေမာင္ေဂ်ာ့ခ်္ … ‘ဂ်ီ အီး အို အာရ္ ဂ်ီ အီး’ ကို ရပ္ကြက္ထဲကလူေတြက ေဂ်ာ္ဂ်ီလို႔ ေခၚရင္း ဦးေဂ်ာ္ဂ်ီျဖစ္သြားတာ ဟား ဟား ဟား” လို႔ ေျပာၿပီး သေဘာက်စြာ ရယ္ေမာရင္း ''သြားဦးမယ္'' လို႔ က်ေနာ့္ကို ႏႈတ္ဆက္တယ္။

ဆိုကၠားတြန္းၿပီး ျပန္ထြက္သြားတဲ့ အဘရဲ႕ေက်ာျပင္ကို ရပ္ေငးေနမိရင္း “အဘဦးေဂ်ာ္ဂ်ီ … အဘဦးေဂ်ာ္ဂ်ီ” လို႔ က်ေနာ္ တိုးတိုးေရရြတ္ေနမိတယ္။

ေဒါက္တာလြဏ္းေဆြ
၂၅ ဇြန္ ၂၀၁၆
ည ၉း၄၄ နာရီ
---------------
ဓာတ္ပံု - လြန္ခဲ့တဲ့ ၃ ရက္က အမွတ္တရ ရိုက္ကူးထားတဲ့ အဘဦးေဂ်ာ္ဂ်ီ

အျပည့္အစံုသို႕...

ဆလုိင္းတင္ေမာင္ဦး က်ဆုံးျခင္း ႏွစ္ ၄၀ ျပည့္ရုပ္သံ

အျပည့္အစံုသို႕...

Saturday, June 25, 2016

ျမစ္ႀကီးနားမွာ ေသနတ္မွန္ ေသဆံုးခဲ့တဲ့ တကၠသိုလ္ေက်ာင္းသားကိစၥ အမႈမွန္ ေပၚေပါက္ဖို႔ ရန္ကုန္တကၠသိုလ္တြင္ လက္ကမ္းစာရြက္ လိုက္လံ ေ၀ငွ (ရုပ္သံ)

အျပည့္အစံုသို႕...

ဂြမ္ဆိုင္းေအာင္ သတ္ခံရမႈ ဘယ္သူ႔မွာ တာဝန္ရွိလဲ (ရုပ္သံ)

ျမစ္ႀကီးနားၿမိဳ႕ ကြန္ျပဴတာတကၠသိုလ္ေက်ာင္းသား ဂြမ္ဆိုင္းေအာင္ကို အစိုးရတပ္က တပ္သားတေယာက္ ေသနတ္နဲ႔ ပစ္ခတ္ခဲ့မႈနဲ႔ပတ္သက္လို႔ ရန္ကုန္မွာရွိတဲ့ ကခ်င္စာေပႏွင့္ယဥ္ေက်းမႈအဖြဲ႔နဲ႔ ရန္ကုန္အေရွ႕တိုင္း ဗကသ ေက်ာင္းသားေတြဟာ ဇြန္လ ၂၄ ရက္ေန႔က ရန္ကုန္တကၠသိုလ္ဝင္းထဲမွာ စုစည္းခဲ့ၾကပါတယ္။

အျပည့္အစံုသို႕...